Polityka miłości

Polityka miłości według scenariusza Piotra Zaborowskiego (wówczas studenta I roku Instytutu Polityki Społecznej), pierwszy spektakl grupy, został wystawiony w murach Liceum im. Batalionu Zośka w Warszawie. Inspiracją powstania sztuki były współczesne dramaty pisarzy polskich i europejskich, takie jak: Świadkowie albo nasza mała stabilizacja Tadeusza Różewicza, Dwoje na huśtawce Williama Gibsona, 11 minut Paulo Coelho, Król Mięsopust J.M. Rymkiewicza, Beztlenowce Ingmara Villqista czy Małe zbrodnie małżeńskie Erica Emmanuella Schmitta. Przedstawienie rozgrywane było w konwencji prywatki, jako doskonałego miejsca do obserwacji specyfiki związków i relacji międzyludzkich. Pojawiły się w nim różne aspekty miłości – od głębokiego związku pary głównych bohaterów do toksycznej relacji trójkąta miłosnego. Z pełnej beztroski zabawy, spotkanie z czasem odkrywa kompletnie destrukcyjny obraz młodego pokolenia. Integralną część spektaklu stanowiły łączące poszczególne sceny sekwencje filmowe.

Pierwsza prezentacja spotkała się z dużym zainteresowaniem wspólnoty akademickiej, o czym świadczyły komplety widzów na wszystkich przedstawieniach. Doświadczenie Polityki Miłości ukazało sens dalszej pracy. Dlatego też rozpoczęto przygotowania do kolejnej premiery.

Reżyseria: Daniel Przastek
Scenariusz: Piotr Zaborowski
Choreografia: Kamil Adamiec

Obsada:
Julian – Piotr Zaborowski
Zuzia – Katarzyna Kamińska
Natalia – Iwona Nawrocka
Kuba – Michał Kaleta
Paweł – Szymon Szaran
Patryk – Tomasz Kramek
Adriana – Wojciech Jarosławski
Kaja – Katarzyna Łukasik
Zosia – Joanna Wichowska
Max – Jakub Mykowski
Maciej – Marcin Mączyński
Judyta – Ilona Grzywińska
Engel – Kamil Adamiec

Spektakl prezentowany był Liceum im. Batalionu Zośka (maj 2006)